Historical Background

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ & ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως οι πολεμικές τέχνες δεν επινοήθηκαν ή αναπτύχθηκαν από κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο, αλλά εξελίχθηκαν σαν ένα μέρος της ιστορίας κάποιου έθνους. Όπως η πάλη, η πυγμαχία και η ξιφομαχία είναι ξεχωριστά και μοναδικά ανταγωνιστικά αθλήματα στο δυτικό κόσμο, έτσι και το Tae Kwon Do, το Yudo, το Kumdo καθώς και το Hapkido αναπτύχθηκαν μέσα από την μακρόχρονη ιστορία των ανατολικών χωρών.

Το Hapkido εισήχθη στη Κορέα παράλληλα με το Βουδισμό, και οι τεχνικές του ήταν αρχικά γνωστές στους μοναχούς και στις πιο επιφανείς βασιλικές οικογένειες καθώς και στους βασιλικούς ακολούθους, σαν ένα μέσο αυτο-προστασίας, το οποίο μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, μέσα στους παραπάνω αναφερθέντες κλειστούς κύκλους. Όπως γίνεται αντιληπτό, η τέχνη αυτή δεν ήταν κοινώς γνωστή στις χαμηλότερες τάξεις και γι’ αυτό παρανοείται συχνά η προέλευση του Hapkido (ως κινέζικη ή ιαπωνική).

Η πιο ολοκληρωμένη και καταγεγραμμένη ιστορία του Hapkido χρονολογείται από την εποχή των Τριών Βασιλείων (3ος αι. π.Χ.). Ο Βουδισμός έφτασε στην Κίνα από την Ινδία και εισήχθη στην Κορέα το 372 π.Χ. Ο Βουδισμός και το Hapkido έγιναν μαζί τα πιο δημοφιλή σε όλη τη χώρα ανάμεσα στις ανώτερες τάξεις και στους βασιλικούς κύκλους. Η απόδειξη αυτού του γεγονότος μπορεί κάλλιστα να βρεθεί σε ποικίλες λιθογραφίες.

Ένα από τα τρία Βασίλεια, το Sel La, ίδρυσε μία ειδική ομάδα νέων που επονομαζόταν Hwa Rang Do, με σκοπό να εκπαιδεύσει τους μελλοντικούς εθνικούς ηγέτες διαμέσου της δυναμικής εξάσκησης, της πνευματικής πειθαρχίας, των πολεμικών τεχνών και των παραδοσιακών αρχών. Για την φυσική τους προπόνηση καθώς και για την πνευματική πειθαρχία, το Hapkido ήταν το μοναδικό μέσο.


Τα Τρία Βασίλεια ενώθηκαν και έγιναν η δυναστεία Koryo, κατά την περίοδο διακυβέρνησης της οποίας, πολλοί βασιλιάδες έφερναν στο παλάτι τους Δασκάλους Hapkido για επιδείξεις και εκμάθηση πάνω σε αυτή την τέχνη. Κατά τη μεταγενέστερη δυναστεία των Lee, ο βασιλιάς Jung Jo διέταξε τον Duk Moo Lee να γράψει ένα βιβλίο πάνω στις τεχνικές των πολεμικών τεχνών. Αυτό το βιβλίο (το οποίο λεγόταν Moo Yea Do Botong Ji) περιείχε λεπτομερείς περιγραφές τεχνικών χωρίς όπλα αλλά και τεχνικές με όπλα όπως το σπαθί, το μαχαίρι, το κοντάρι, το σχοινί, η πέτρα κ.τ.λ. για επίθεση αλλά και άμυνα.

Ο μοναχός και μεγάλος Δάσκαλος Su San δίδαξε το Hapkido στους μοναχούς και πολέμησε ενάντια στους Ιάπωνες όταν εισέβαλαν. Με αυτό το συμβολικό παράδειγμα μπορούμε να δούμε την πρακτική εφαρμογή του Hapkido σε ευρεία κλίμακα. Το Hapkido άνθισε στο πέρασμα πολλών δυναστειών μέχρι που έφτασε η εποχή που η απήχησή του ελαττώθηκε, με κύριο λόγο την πτώση του Βουδισμού και την άνοδο του Κομφουκιανισμού. Επειδή ο Κομφουκιανισμός διακατέχεται από ακαδημαϊσμό και περιφρονεί την φυσική δύναμη και τις πολεμικές τέχνες, οδήγησε σε ριζική αλλαγή φιλοσοφίας, με το Hapkido να χάνει την απήχησή του στον ευρύ λαό και μόλις και μετά βίας να διατηρείται στις συνεχείς προσπάθειες μερικών Δασκάλων, μοναχών και επιφανών οικογενειών, σαν μία μυστική τέχνη αυτοάμυνας.

Σήμερα το Hapkido αναγεννήθηκε από τον πατέρα του Hapkido, Yong Sool Choi (1904 – 1986) ο οποίος το μελέτησε εκτενώς από ηλικίας 9 ετών. O Choi δίδαξε τις τεχνικές σε μερικούς εξέχοντες μαθητές. Αυτοί έκαναν το Hapkido δημοφιλές στην Κορέα, κατά την περίοδο των συγκρούσεων του 1950. Μετά από την περίοδο αυτή, το Hapkido άρχισε να διαδίδεται και μέσα σε μερικά χρόνια έγινε ευρέως γνωστό όχι μόνο στα στενά όρια του κράτους αλλά και παγκοσμίως, με ένα πρωτοφανή στην ιστορία του ρυθμό εξάπλωσης, με μόνο μέσο τις επιδείξεις από τους μεγαλύτερους Δασκάλους σε όλο τον κόσμο.

Στην Κορέα σήμερα δεν υπάρχει πόλη ή και χωριό ακόμα το οποίο να μη διδάσκει Hapkido στο σχολείο και όχι μόνο. Οι κρατικοί φορείς και οργανισμοί, οι στρατιωτικές σχολές, οι ειδικές στρατιωτικές μονάδες έχουν εξασκούμενους στο Hapkido οι οποίοι ήδη αριθμούν το ένα εκατομμύριο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Γερμανία, ο Καναδάς, η Ισπανία, η Αργεντινή, το Μεξικό, η Βραζιλία, η Κίνα, η Γαλλία και η Ελλάδα, έχουν αρκετές σχολές οι οποίες αναπτύσσονται και εξαπλώνονται με γοργούς ρυθμούς με αμείωτο σθένος από τους Δασκάλους, αλλά κυρίως λόγω της ίδιας της ανώτερης φύσης του Hapkido.